Wetenschappelijke gebedstherapie is het enige echte antwoord, de enige echte
remedie op de grote misleiding. Door het licht van God in onze geest te laten
schijnen worden alle schadelijke effecten van de negativiteit die we in ons
onderbewustzijn hebben geplant, geneutraliseerd.
We vullen onze geest met de eeuwige waarheden, de waarheden van God door ons in
ons denken bezig te houden met de concepten dat God Liefde, Vrede, Vreugde,
Schoonheid, Heelheid en Wijsheid is en dat Zijn Rivier van Vrede en Oneindige
Oceaan van Liefde door onze bewuste en onderbewuste geest stroomt.
Door hier een gewoonte van te maken worden uiteindelijk alle negatieve patronen
die in ons onderbewustzijn verankerd zijn, uitgewist en vernietigd.
Het woord 'bedrog' impliceert het woord 'waarheid'. We zijn door dwaling
misleid worden, maar de Waarheid blijft voor altijd onveranderd.
Stem je daarom af op de Aanwezigheid van God en de Kracht van God zal in je
bewuste gedachten een aanwezigheid zijn.
Maak gebruik van deze therapie in gebedsvorm om de grote dwaling van het ego te
overwinnen en bevestig vol overtuiging:
In 2021 ontdekte ik de opnames van Tina Spalding over de lessen van Een cursus in Wonderen. Een van haar volgers op YouTube had bij elke les het transcript ervan geplaatst. Google Translate had ik al leren kennen als groot hulpmiddel bij het vertalen van De reis door het werkboek van Kenneth Wapnick. Goede reden dus om ook dit commentaar te vertalen. Ik deelde het toen op deze blog. Dit jaar lees ik elke dag het commentaar nog eens overnieuw. Een dankbaar lid van de facebookgroep Een cursus in wonderen plaatst dagelijks mijn destijds vertaald stukje. In het commentaar gisteren 2 augustus van les 214 las ik onder andere dit:
Gebruik je zintuigen om je in het huidige moment te houden.
Kijk waar je naar kijkt. Proef wat je proeft. Voel wat je voelt en weet dat
eindeloos piekeren over het verleden en de toekomst echt tijdverspilling is.
Er wordt in dit commentaar vooral gewezen om echt in het huidige moment te zijn. Ik heb er hiernaast ook over geschreven onder de rubriek 'Joseph Murphy's tips voor een mooi leven'.
Gisteren vertaalde ik een heel mooi stukje uit een boek van Murphy waarin hij vertelt over een man bij wie huidkanker was vastgesteld. Die man, een bekende van Murphy's organisatie, had zichzelf genezen door gebruik te maken van gebedstherapie. Eén zin uit zijn gebed sprak mij enorm aan.
Vanmorgen bij het strijken kwam die zin en de paragraaf over de zintuigen in mij op. Hieruit is het volgende gebed ontstaan.
Dit doet me ook denken aan les 42 van Een Cursus in Wonderen. De kerngedachte van die les is: God is mijn kracht. Visie is Zijn geschenk.
Het is een bijzondere les voor mij. Niet de enige. Maar deze valt op de dag van mijn verjaardag als je op 1 januari begint met de lessen van het werkboek. Toen ik de les voor het eerst las dacht ik: oh, wat mooi. Deze les op mijn verjaardag en ik krijg een cadeau. Een geschenk van God. Visie dan nog wel. Als een kind was ik blij dat ik een presentje kreeg, maar wat ik nu precies kon met dit cadeau ontging me wel.
Want was is visie nu precies. En hoe link je dat aan het feit dat God mijn kracht is?
Vandaag zocht ik de les op via google en het is gebruikelijk geworden dat je bovenaan eerst het advies van AI krijgt. De informatie over visie die ik kreeg was afkomstig van Koos Janson: je laat je eigen ogen en je illusies over 'zien' los om te vertrouwen op het visioen dat God je schenkt.
Ook dit is voor mij een vage uitleg over visie waar ik niet echt verder mee kom.
Maar met deze tip van Murphy viel het kwartje. Visie staat voor mij voor 'weten', voor 'kennis'. God is mijn Kracht. Visie is Zijn geschenk of met andere woorden weten dat de kracht die ik ben, de kracht die ik heb, waarover ik beschik, de Kracht van God is.
Dat 'weten' is echt geloven dat God en ik het kunnen. Dat de kracht die ik bezit niet een flauw afgietsel is van iets. Nee de Kracht die ik - en trouwens wij allemaal - bezit is werkelijk een goddelijke Kracht.
Een kracht die wanneer hij op een liefdevolle en positieve manier gebruikt of anders gezegd gestuurd wordt door liefdevolle en positieve gedachten, liefdevolle en mooie dingen realiseert, maar die evengoed hopeloze dingen realiseert wanneer die kracht gestuurd wordt door gedachten van negativiteit, minderwaardigheid, slachtoffergevoel, schuld of angst.
De keuze ligt bij jezelf. Maar als je weet dat je het samen met God kan dan is dat toch wel een heel goeie tip voor een mooi leven.
God is de naam voor de oneindige geest en intelligentie in
jou. Eigenlijk gebruik je deze kracht altijd, of je het nu weet of niet. Als je
bijvoorbeeld je vinger optilt, is het de kracht van God in jou die je daartoe
in staat stelt.
Wanneer je een probleem oplost, is het de creatieve intelligentie in jou die
het antwoord onthult.
Wanneer je je vinger snijdt, zorgt de oneindige helende aanwezigheid ervoor dat
er een bloedstolsel ontstaat en dat er nieuwe cellen omheen worden gebouwd om
de vinger te herstellen.
Wanneer je liefde aan je kind schenkt, gebruik je een deel van Gods oneindige
liefde.
Wanneer je vrede en evenwicht uitstraalt, manifesteer je een deel van Gods
absolute vrede.
Verbind je met God en laat financiële voorspoed in je leven komen.
Het besef dat Gods wijsheid en macht in de kern van jouw wezen woont geeft
vertrouwen en zekerheid.
God is geen wezen die in de hemel woont, maar is de wijsheid en de kracht die
jou heeft geschapen, je hartslag op gang heeft gebracht, je haar op je hoofd
laat groeien en al je vitale organen bestuurt zelfs als je in een diepe slaap
bent. Als je die wijsheid en kracht in jezelf niet herkent en gebruikt is het
alsof die er niet is.
Ontdek daarom dat jouw geest deel uitmaakt van de ene universele Geest van God
en dat je door jouw geest op de juiste manier te gebruiken een reactie van jouw
dieperliggende geest – jouw onderbewustzijn – ontvangt.
De aftrap voor een ‘nieuw seizoen’ nieuwetijdsgesprekken is
gegeven. Afgelopen woensdag.
We gingen verder waar we, bijna een maand terug, gebleven
waren: houden van jezelf, maar nu aan de hand van vergeving.
Wellicht niet direct het hulpmiddel dat je zou inzetten,
zeker niet met de gangbare betekenis van vergeving die aanstuurt om niet meer
boos te zijn op iemand wanneer die iets vervelends gedaan heeft en het hem of
haar dus niet langer kwalijk nemen.
Hoe die betekenis in onze taal is geslopen weet ik niet,
maar echte vergeving, als het op spiritualiteit aankomt, betekent: het jezelf
vergeven dat je ooit toegestaan hebt dat er zich in jouw bewustzijn
waanvoorstellingen hebben genesteld waardoor jij jezelf bent gaan zien als
afgescheiden van God en daardoor denkt dat je slachtoffer kan zijn (uit The way
of mastery door Jeshua).
Ik kan me best voorstellen dat je de wenkbrauwen fronst als
je dit leest en denkt: ‘waar heeft ze het in godsnaam over?’.
Ik probeer het te verduidelijken. In feite komt het hier op
neer: in wezen zijn wij het werk van God, een kind van God, volkomen
beminnenswaard en liefdevol, volmaakt gecreëerd en onaantastbaar, een
uitdrukking van de eeuwige wijsheid en vreugde van de scheppende kracht achter
alles wat is.
Deze wetenschap - dat we dit goddelijke kind zijn met alle
hoedanigheden, capaciteiten en vermogens van God - zit nog steeds in elk van
ons. Maar om een of andere reden echter hebben we dit weten losgelaten, diep
weggestopt, verscholen achter een gesloten gouden deur.
We hebben dit kind in de steek gelaten waardoor het is losgeslagen,
zich schuldig voelt en bang en verward is geraakt. ‘Het kind is in slaap
gevallen en droomt van ballingschap’, lees ik in Een cursus in wonderen.
Onze huidige samenleving schudt ons nu wakker en doet ons uitkijken
naar een andere manier. Het gekwetste kind staat als het ware voor die deur. Nu
is het moment aangebroken om (via vergeving) dit kind met al zijn verwondingen
terug naar huis te brengen.
Om de moed te hebben om dit gekwetste kind in de ogen te kijken en de verbroken
band met onze ware goddelijke natuur te herstellen.
Om ons opnieuw te verzoenen met wie we in werkelijkheid zijn, het kind van God
dat enkel Liefde is. Om in ons hart zo over onszelf te denken, want dat is wat
we zijn.
Telkens we dit erkennen vindt er een fundamentele
verschuiving plaats. We ervaren een innerlijke harmonie die de gouden deur naar
onze essentie terug openzet. Het vertekende beeld dat we over onszelf en het
leven hebben wordt gecorrigeerd.
Op tal van manieren worden we ondersteunt en geholpen om
onze wonden te genezen. Maar het kind kan uit angst voor een mogelijke straf
nog koppig tegenwerken. Het is daarom goed om dit proces met mildheid aan te
pakken. Hoe? Bereidwilligheid is al voldoende, bereid zijn om er op een andere
manier naar te kijken.
In het volgende nieuwetijdsgesprek op 25 januari wil ik
graag eens stil staan bij de volgende vragen:
Ben ik bereid om:
- al mijn schuldgevoelens te vergeven in plaats van ze op anderen te
projecteren?
- te vergeven en het verleden los te laten?
- geen eisen te stellen aan anderen?
- te weerstaan aan de verleiding om te oordelen?
- de verantwoordelijkheid van wat ik waarneem op mij te nemen?
- de dingen niet langer naar mijn hand te zetten of te manipuleren?
- erop te vertrouwen dat God wil dat ik nu, op dit moment, volmaakt gelukkig
ben?
- me niet langer vast te klampen aan het beschuldigen en veroordelen van een
ander of van mezelf?
- vergevingsgezind te zijn?
En vooral, ben ik bereid om met mildheid, met liefde naar
mijzelf te kijken?
Woensdag 25 januari 2023. Zoals gebruikelijk in de ruimte
van Het Venster, Vijftien Morgen 2, Veenendaal. Van twee tot vier in de middag.
Vanaf kwart voor twee kan je binnenlopen. Nog steeds gratis en dat blijft het
ook, maar een bijdrage (voor het huren van de ruimte) wordt wel gewaardeerd.
Toen ik voor de nieuwetijdsgesprekken in Het Venster was
werd mijn aandacht getrokken naar een opengelegd boek. Het bleek de Bijbel te
zijn. Ik realiseerde mij toen dat ik dit boek zelf nooit gelezen heb. Door mijn
katholieke opvoeding kende ik enkel het bestaan van een Oud en een Nieuw
Testament. Ik heb het boek intussen cadeau gekregen om het alsnog te lezen.
Ik had geen flauw idee dat er 39 delen zijn in het Oude
Testament en dat er in het Nieuwe 27 verschillende hoofdstukken zijn, tenminste
als ik goed geteld heb.
Wat mij ondertussen wel duidelijk is geworden is, is dat al deze verhalen uit de
Bijbel de basis gevormd hebben - en dat nog steeds doen - van het leven van het
overgrote deel van de wereldbevolking en van de manier hoe we met elkaar omgaan.
Bij
dit alles heb ik echter nooit stilgestaan wat God hierin betekende. Het stond
voor mij vast dat God een wezen is die eerder te vrezen is dan liefdevol. Een
wezen waar ik bang voor was.
Het
is pas later - en misschien wel door naar Nederland te komen wonen - dat ik
leerde om hier anders naar te kijken. Daar waar in België de kerken stilaan
leeg liepen, zag ik tot mijn verbazing in Nederland een totaal ander beeld en hoe
het dagelijkse leven hier in Veenendaal in grote mate beïnvloedt is door de
Bijbel.
Maar
vooral gaf het mij ook de gelegenheid om in gesprekken in eerste instantie al
te durven praten over God en anderzijds ook te zien dat er ook een andere
mening over God mogelijk was.
En ik
vind het nog steeds boeiend om de verschillende beelden die men er over God op
na houdt te horen.
Een mooi
gespreksthema dus voor het volgende nieuwetijdsgesprek: wat betekent God voor
jou. Ervaar jij God in je leven? Hoe zou je dit kunnen omschrijven?
Zullen
we het hier eens over hebben? 23 november 2022 opnieuw van 14:00 tot
16:00 u in Het Venster, Vijftien Morgen 2, Veenendaal. Je kan er binnenlopen
vanaf 13:45.
De nieuwetijdsgesprekken in Veenendaal zijn een feit. Afgelopen woensdag was de eerste bijeenkomst. Met zes aanwezigen, mijzelf inbegrepen, werd de start gemaakt.
Alhoewel ik een heel scenario in mijn hoofd had stoeide mijn ego toch met zijn favoriete bezigheid en strooide volop met gevoelens van stress en onzekerheid. Ik slaagde er gelukkig in het niet te lang die ruimte te geven, herpakte mij en het angstzweet kon verdwijnen.
Als thema had ik gekozen om het te hebben over het doel van deze gesprekken: stil staan bij de veranderingen die er gekomen zijn door het coronavirus en hoe we ons kunnen voorbereiden op een samenleving die steeds meer lijkt te veranderen. Hoe ermee leren omgaan. Wat er hiervoor nodig is. Of er tools voorhanden zijn en waar we die dan kunnen vinden. Hoe kunnen we de vrede bewaren en meer specifiek, hoe kunnen we onze eigen innerlijke rust behouden of verkrijgen.
Het gesprek kwam vlot op gang door direct deze laatste vraag naar voren te brengen. Het werd gauw duidelijk dat de behoefte naar innerlijke vrede en de middelen om dit te bereiken een belangrijk verlangen is.
En hier kan gerust nog wat tijd aan besteed worden. Daarom is het thema voor de volgende bijeenkomst op 28 september:
4 pijlers die we kunnen inzetten om onze eigen vrede te bewaren zijn:
1. Accepteren wat er is. 2. Bewust worden van onze identificatie met onze gedachten. 3. Leren leven in het huidige moment. 4. Leren houden van jezelf door negatieve overtuigingen om te zetten in positieve of liefdevolle aannames.
Met behulp van volgende vragen gaan we over dit thema in dialoog:
Wat mag er losgelaten worden? En wanneer doe ik dat dan? Hoe doe ik dit? Hoe zie ik dit voor mezelf? Wat kan ik hiervoor gebruiken, welke middelen zijn beschikbaar? Welke tools gebruikt de ander en hoe kan ik die desgewenst voor mijzelf inzetten?
Dit allemaal aangevuld met vragen en opmerkingen die naar voren komen.
Woensdag 28 september 2022 van 14:00 tot 16:00 u. in Het Venster, Vijftien Morgen 2, 3901 HA Veenendaal. Welkom vanaf 13:45. Het is gratis, maar ik zeg ook ‘dankjewel’ voor een bijdrage in de kosten.
Sinds de
confrontatie met het coronavirus is er heel wat veranderd in onze samenleving
en lijkt het erop dat we een ‘nieuwe tijd’ zijn ingegaan. Het ontgaat ons niet
dat de meningen duidelijker
verdeeld zijn en leiden tot discussies die uitmonden in ruzie, boosheid,
onenigheid en zelfs tot gerechtelijke procedures.
Als we even stil
staan bij de veranderingen die er gekomen zijn door het virus en als er nog
meer veranderingen te verwachten zijn, kunnen we ons ook gaan afvragen of die
meningsverschillen voor nog meer ellende zullen zorgen. Hoe kunnen we ons
voorbereiden op een samenleving die meer lijkt te veranderen? Hoe kunnen we
hiermee leren omgaan? Wat hebben we hiervoor nodig? Is het nodig om mee te gaan
met de veranderingen? Of kunnen we blijven vasthouden aan onze gewoontes? Zijn
er tools voorhanden? Waar kan ik die vinden? Zijn we ons bewust van wat er
gaande is of blijven we vertrouwen op het oude? Hoe kunnen we bij een
meningsverschil goed met elkaar blijven omgaan zonder elkaar de rug toe te
keren. Kortom: wat kunnen we doen om de vrede te bewaren?
Albert Einstein wist ons
al te vertellen dat we een probleem niet kunnen oplossen vanuit hetzelfde
denken als waarmee een probleem gecreëerd werd.
Bewustwording van onze manier van denken dringt zich op.
Wie we denken te zijn en
hoe we in het leven staan hangt af van tal van factoren zoals o.a. het gezin
waarin we geboren zijn, onze opvoeding, de plek waar we onze jeugd doorgebracht
hebben, onze studie, baan, enz. . Bovendien handelen we (bijna) allemaal vanuit
het verkrijgen van erkenning en het voorkomen van afwijzing.
Wanneer hier nu, door
omstandigheden, niet aan voldaan wordt kunnen we emotioneel geraakt worden
waardoor onze relaties behoorlijk op de proef gesteld kunnen worden. We hebben
niet in de gaten hoezeer we ons identificeren met onze overtuigingen en
aannames en hoe we reageren vanuit deze identificatie.
En tijden van
verandering vragen om goede communicatie. Een verbinding op basis van
gelijkwaardigheid is geen overbodige luxe. Hierdoor is het idee ontstaan tot
het organiseren van ‘nieuwetijdsgesprekken’. In dialoog gaan met elkaar over deze
vraagstukken en onderwerpen. In een veilige sfeer ontdekken welke mening we er
elk op na houden. Niet in discussie gaan, maar met een open mind luisteren naar
de opvattingen van de ander. Inzichten-verruimend in plaats van bekrompen vast
blijven houden aan eigen overtuigingen en aannames. Het lijkt simpel en
alledaags, maar is een boeiende uitdaging.
Lijkt dit wat
voor jou dan ben je iedere 2e en 4e woensdagmiddag van de
maand welkom in het gebouw van Het Venster, Vijftien Morgen 2, 3901 HA
Veenendaal. De eerste keer gaat door op woensdag 14 september 2022. Elke keer van
14:00 tot 16:00. Welkom vanaf 13:45. Entree is gratis, al is een kleine
bijdrage welkom.
Om enig idee te
hebben hoeveel interesse er is voor deze middag is het fijn als u een mailtje
stuurt naar cerusoveenendaal@gmail.com.
Ook kan u dit adres gebruiken voor andere gewenste informatie rond dit
onderwerp.
Ik wou het even hebben over bewustzijn, onbewust zijn en
onderbewustzijn en hoe zich dit toont in ons leven. Het zijn woorden die mij al
langer dan vandaag triggeren. Wat is nu bewustzijn, onbewust zijn en
onderbewustzijn? Ik heb het duidelijk gekregen voor mezelf en heb er
tekeningetje bij gemaakt maar die presentatie die je hierboven ziet verdient wel
een beetje uitleg.
Daar gaan we.
Met afbeelding
1 wil ik duidelijk maken wie we in werkelijkheid zijn. De lege cirkel
staat hiervoor symbool. De cirkel is enkel gevuld met liefde. Dat is wat we in
wezen zijn: liefde. In dit oorspronkelijke bewustzijn zijn we ons alleen bewust
van liefde. Laat ik het ‘liefdebewustzijn’ noemen. Het paradijs, de Hof van
Eden, daar vertoeven we als menselijk wezen in volmaakte harmonie, in een
gelukkige droom noemt de cursus dit.
Maar wat als er ook iets zou zijn dat geen liefde is? Het
was en is een nietig, dwaze gedachte die in een nanoseconde door dit liefdebewustzijn
flitst. Aan het staartje van deze nanoseconde hangt een ego en die is wel nieuwsgierig
naar het antwoord op die vraag ‘wat als er eens geen liefde is?’.Met deze gedachte trekt het ego een streep,
een afscheiding door het liefdesbewustzijn. Dat lijkt nu in tweeën verdeeld te
zijn (afbeelding 2).
De streep, dat is het ego. Het ego vindt het idee van ‘wat als er geen liefde
is’ wel interessant en vereenzelvigd zich helemaal met deze gedachte. Het vindt
het zo boeiend dat het deze gedachte zelfs een naam geeft ‘zonde’.‘Zonde’, zegt het ego, ‘is de naam voor het
geloof dat er ook iets anders kan zijn dan liefde’.Het liefdebewustzijn wordt vergeten en wordt
weggedrukt door ‘zonde’. Liefde moet in opdracht van het ego onder de lijn
blijven. Het is nog steeds liefde, maar liefde zit nu in het ‘onderbewustzijn’.
Het ego is in zijn nopjes en vermaakt zich maar al te goed
in het land van zonde en wil daar ook blijven. Het voelt echter wel de druk van
onderin, van de liefde. Het moet dus iets verzinnen waardoor de liefde buiten
zicht blijft. Het breidt daarom zichzelf of zonde uit met een extra lading (lees
streep – afbeelding 3)
die het ‘schuld’ noemt. Een gevoel van schuld moet de terugkeer naar liefde
tegenhouden.
Van nu af aan zijn er dus twee ego (of zonde) en schuld en
ja we weten allemaal dat waar er twee van verschillende aard zijn er al gauw
een derde uit kan komen, een kindje, jawel. Zonde en schuld krijgen een kindje
(= een gedachte). Ze noemen die gedachte ‘angst’. Kan je zien op afbeelding 4.
De familie woont samen boven de lijnen. Het bewustzijn boven
die lijnen wordt gekleurd door zonde, schuld en angst en ook een beetje liefde
want we mogen natuurlijk niet vergeten dat onder dit bewustzijn ook nog steeds
liefde huist dat het bewustzijn niet kan verlaten. Het zit dan wel onderdrukt,
maar het is er nog steeds en af en toe krijgt het de kans om naar boven te
komen, al blijft de liefde dan vermengd met de kleuren van zonde, schuld en
angst. Speciale liefde noemt de cursus dit. (afbeelding 5). In de loop van al die jaren zijn er
heel wat nakomelingen (= gedachten) van het ego geboren. Een grote smurrie, een
dikke laag van schuld en angst. Sommige overtuigingen of gedachten zitten nog
wel in het bewustzijn, maar door de grote hoeveelheid zijn er vele vergeten en zijn
nu onbewust.
Maar liefde heeft al die tijd niet stilgezeten en heeft
voortdurend vuurpijlen afgeschoten naar boven. Hierdoor zijn de lijnen van het
ego geperforeerd geraakt. Die pijlen van licht kennen we als de Heilige Geest.
Het antigif op de pijlen is samengesteld uit vergeving (afbeelding 6). En liefde zit nooit stil, werkt
eeuwig en oneindig door en blijft de barrières van het ego doorboren. Het onderbewustzijn
krijgt zo meer en meer vrijheid, licht en lucht om haar volle glorie op alles te
laten schijnen.
Conclusie:
Ons oorspronkelijk bewustzijn dat alleen maar liefde is,
onze ware aard, kern, essentie, is weggestopt, vergeten en zit onder het schild,
de sluier van het ego.
Het bewustzijn van liefde zit als het ware onder ons bewust zijn en is nu
onderbewustzijn geworden.
We zijn ons niet langer totaal bewust van de liefde, van onze essentie. Ons
bewustzijn heeft de eigenschappen gekregen van het ego (zonde, schuld en
angst). Die eigenschappen hebben zich zodanig uitgebreid dat we ons de oorzaak
van alle schuld en angst niet langer kunnen herinneren of willen herinneren.
Het is onbewust geworden.
Door vergeving, door ons te herinneren wie we in werkelijkheid zijn, komt dit
onderbewustzijn weer meer en meer bloot te liggen en vult het met haar licht
ons bewustzijn.
Liefde neemt geleidelijk aan weer volledig ons bewustzijn in.
Onlangs kreeg ik een uitnodiging voor een gesprek over Een cursus in wonderen. Een podcast, zo heet dat tegenwoordig. Ik ben trouwens groot fan van dit soort communicatie. Luister er graag naar en vind het fijn om de visie van een ander te horen. Ik steek er toch elke keer weer wat van op.
Dus nu een podcast met mijzelf en met Herbert, van 'Samen leren podcast'.
Een
moeilijkheid die wel elke student van Een Cursus in Wonderen heeft is met het woord 'geest'. We kunnen niet werken met de Cursus, zelfs niet voor
korte tijd, en niet geraakt worden door deze niet eenvoudig te begrijpen term.
Hij is
moeilijk omdat wanneer de Cursus het heeft over de geest hij het niet heeft
over het brein. Het is meestal zo dat wanneer wetenschappers spreken van de geest - en hier zijn maar weinig uitzonderingen op - zij spreken over een
aspect van het brein. Wat het brein is, is het fysieke orgaan; de geest
is de activiteit die niet gezien maar wel gelokaliseerd wordt in,
of onder controle staat van, het brein. Wanneer
studenten dus het woord ‘geest’ zien denken ze automatisch hieraan. Geest is het aspect van het persoonlijke, psychische en fysieke zelf
waarmee wij ons identificeren; het zelf dat je elke morgen ziet in de spiegel in
de badkamer wanneer je opstaat.
Maar dat is helemaal niet wat de Cursus met ‘geest’
bedoelt. De geest overstijgt tijd en ruimte en kwam in feite tot stand
vooraleer er sprake was van een wereld van tijd en ruimte. Hij is daarom buiten
alle ruimte en tijdloos en kan niet gezien worden.
Dikwijls
wordt de vraag gesteld waar de geest is. En ook al is dit een zeer normale
vraag, ze heeft geen antwoord omdat de geest niet iets is die ergens is, hij kan niet gelokaliseerd worden.
De geest bestaat niet ergens, is niet ergens, hij kan niet onderzocht worden,
niet ontleed worden onder een microscoop.
Een metafoor die behulpzaam kan zijn is denken aan een pop en een poppenspeler.
Wanneer we een klein kind meenemen naar de poppentheater wordt, wat zich op het toneel afspeelt, door een volwassene herkent als niet levend. Het kind denkt dat de poppen bewegen, spreken, elkaar opjutten, elkaar
liefhebben, enz. De volwassene weet dat de poppenspeler boven of onder het
podium zit, niet zichtbaar voor het publiek, maar dat hij de persoon is die de
poppen leven geeft. Het is de stem van de poppenspeler die men hoort en niet
die van de poppen. Het is de keuze van de poppenspeler om een pop op een
bepaalde manier te bewegen en op een bepaalde manier te doen spreken. En dat wordt door het
publiek gezien. De pop zelf doet niets.
In die
zin is de geest te vergelijken met de poppenspeler. Hij heeft het voor het zeggen. Hij wordt niet
gezien, zit onder het podium of wat wij de wereld noemen of ons
leven en dicteert wat het lichaam doet. Hij bepaalt wat de ogen
zien, hoe de oren horen, hoe het brein denkt.
Vele passages in Een Cursus in Wonderen, zowel in het tekstboek, werkboek als
in het handboek voor leraren, zeggen ons dan ook dat het brein niet denkt, dat ogen
niet zien, oren niet horen, lichamen niet voelen, niet ziek worden of beter, niet geboren worden of sterven en ook geen keuzes maken. Alles, maar
dan ook alles gebeurt door de geest.
Behulpzaam voor ons is om deze belangrijke regel in gedachten te houden die men vindt in het begin van hoofdstuk 21 in de tekst. Het is de manier waarmee
Jezus ons helpt wanneer hij zegt dat de wereld die wij zien een uiterlijke weergave is van een innerlijke toestand (T21. Inl. 1:5). De wereld die jij ziet is een uiterlijke weergave
van jouw innerlijke toestand.
Met andere woorden, de wereld die we zien, de
relaties die we ervaren - of dit nu een ervaring is van een relatie met ons
lichaam of met het lichaam van iemand anders - de situaties en in feite onze
levens hier in deze wereld - zijn een projectie van een keuze die de geest maakt.
De wereld die jij ziet is een uiterlijk beeld van een innerlijke toestand. De
toestand van de geest is de toestand waarmee een keuze gemaakt wordt.
Wanneer
ik dus boos ben, wanneer ik voel dat ik boos word, angstig, depressief, ziek en
ik vraag Jezus om mij te helpen is zijn antwoord en de manier waarop hij mij helpt: 'wat jij nu ervaart is de projectie van een keuze die je geest gemaakt heeft.
Wanneer je vrede en vreugde ervaart die alle mensen, zonder uitzondering,
omarmt dan komt dit door de keuze van jouw geest voor mij als jouw leraar.
Wanneer je echter iets kiest wat je afscheidt van andere mensen, door boosheid,
grieven, depressie of dergelijke dan is dat afkomstig van de beslissing van je geest
om met het ego te zijn'.
Dit
biedt je nu de mogelijkheid jou te realiseren dat het niet de wereld buiten jou
is die je moet veranderen. Wat je moet veranderen is de manier waarop je naar
de wereld kijkt. Met andere woorden met welke leraar identificeer jij je, door
wiens ogen wil je kijken? Door de ogen van het ego, die jou altijd afgescheiden
en in pijn houdt of door de ogen van de Heilige Geest en de visie van Christus
die jou vrede brengt, een vrede die iedereen omarmt, niet alleen op het niveau
van het lichaam, niet in het brein, maar op het niveau van de geest.
Dit jaar – 2022 – wil ik af en toe opnieuw video-opnames
plaatsen van Kenneth Wapnick. Ik heb deze al eerder gepost, maar breng ze op
deze manier nog even in herinnering.
Een aantal van de opnames kregen een
Nederlandstalige vertaling via Miracles in Contact. Van de opnames die ik hier plaats
kan je de vertaling onder het filmpje lezen.
Het
thema van vandaag is ‘weerstand’ en dit is één van de meest belangrijke thema’s rond Een Cursus in Wonderen die begrepen moet worden, niet zozeer omdat, in een
groot deel ervan, er over gesproken wordt en het voortdurend ter sprake komt,
maar vooral omdat het ons werkelijk helpt begrijpen waarom we allemaal zoveel
problemen kennen bij het bestuderen en in praktijk brengen van de principes van
de Cursus. Iedereen
die met Een Cursus in Wonderen werkt heeft zich in zekere mate verbonden met de leer ervan en de weerstand maakt het oefenen en het opgeven van oordelen moeilijker.
Het was
Freud die het honderd jaar geleden voor het eerst had over het fenomeen van de
weerstand wanneer hij bij zijn patiënten herkende dat zij maar niet beter
werden. Hij begreep maar niet hoe dat kwam tot hij een dag een droom kreeg (in
feite, denk ik, was het op een avond dat hij een droom had) waarin het hem zeer
duidelijk werd dat de reden waarom één bepaald iemand niet beter werd was omdat
die patiënt niet beter wilde worden. Hij realiseerde zich dat het analyseren van
de weerstand een aanzienlijk deel moest uitmaken van zijn behandeling.
Ik denk
dat dit een zeer behulpzaam voorbeeld is voor ons wanneer we het hebben over
ons werk met Een Cursus in Wonderen. Terwijl er een deel is van ons die meer
dan alles wakker wil worden uit de droom en terug wil keren naar huis, is er
ook een deel van ons, dat we het ego noemen, dat veel liever onze
individualiteit, onze afgescheidenheid en speciaal zijn wil behouden. Het is
dat deel dat weerstand biedt terwijl het ander deel van onze denkgeest weet wat werkelijk is.
Er is
een heel belangrijke les in het werkboek (Wd1. 185): ‘Ik wil de vrede van God’
die begint met de zin: ‘Deze woorden zeggen is niets, maar deze woorden menen
betekent alles.’
We
zouden er ons allemaal bewust moeten van zijn hoezeer we de vrede van God
willen - of we nu in God geloven of niet - maar we moeten ook erkennen dat ja
zeggen tegen God en ja zeggen tegen ‘ik wil Zijn vrede kennen en ik wil Zijn liefde
ervaren meer dan wat ook in de wereld’ dit ook betekent dat ik naar mijn
weerstand moet kijken. Ik moet kijken naar mijn angst om een denksysteem op te
geven die de basis vormt van mijn leven.
En dus is één van de
sleutelbegrippen die we in ons werk met de Cursus moeten begrijpen - en
tussen haakjes het is het in praktijk brengen van het jaarprogramma van het
werkboek dat de meeste studenten terug naar huis brengt - het enige wat we
werkelijk moeten erkennen is dat terwijl we aan de ene kant het juist gerichte
denken hebben dat ons de principes van vergeving wil leren en in praktijk brengen, er aan de andere kant tegelijkertijd het onjuiste gerichte denken
is dat niet terug wil keren naar huis, dat het oordelen niet wil opgeven. Dat de belangen van mijn broeders niet als dezelfde als die van mij
ziet.
Eén van
de aspecten van ons werk met de Cursus die ons, zoals ik daarnet gezegd heb,
terugbrengt naar huis is het werkboek en ik denk dat bijna iedereen, die met de
Cursus werkt, de ervaring heeft van hoe goed bedoeld men ook is in het doen van
het werkboek, men zodra men de woning heeft verlaten om naar het werk te gaan vergeten is wat de les was. Soms vergeet men zelfs dat er een werkboek is.
Eén van de hulpmiddelen dus bij het in praktijk brengen van de Cursus is ons
er bewust van te zijn dat de manier waarop we het werkboek leren, de manier
waarop we het werkboek doen, is om onszelf te vergeven dat we het niet
goed doen en dat we gedurende het trainingsprogramma van 365 dagen, dat wanneer
we vergeten de les te doen, wanneer we vergeten om elk uur aan God te denken of
vijf of zes keer gedurende elk uur, zoals sommige lessen suggereren, wij ernaar kijken als een teken of als symbool dat we in
dat oorspronkelijke moment wanneer we zijn gaan geloven dat we ons van Hem
hebben afgescheiden, God vergeten zijn.
En
wanneer we onszelf vergeven omdat we de werkboekles niet perfect gedaan
hebben, wanneer we onszelf vergeven omdat we gedurende de dag nog steeds vasthouden aan oordelen
en grieven, we in feite onszelf vergeven voor het
maken van die oorspronkelijke vergissing, niet alleen omdat we geloven dat we
ons van God hebben kunnen afscheiden, maar in plaats van het serieus te nemen
en het zonde te noemen ons schuldig voelen en daarom de behoefte hebben om dit te projecteren en iemand anders ervan te beschuldigen voor wat we onbewust geloven dat onze fout is.
Om dit
dus samen te vatten, wanneer we dag in en dag uit met de Cursus bezig zijn,
jaar in en jaar uit, wat ons pad zal versnellen is niet zozeer ja te zeggen
tegen Jezus dat we zijn Cursus willen leren en zijn principes in praktijk
willen brengen, maar dat we samen met hem naar ons ego kijken en zeggen: ‘Dit
is niet langer het denksysteem dat ik wil. Het maakt mij veel te bang’ en om
in staat te zijn om mezelf op zachtaardige manier te vergeven voor deze angst. Het zal ons pad versnellen en ons in staat stellen de Cursus af te maken, wakker te worden uit de droom en terug te keren naar huis.
Jullie zijn inderdaad gezegende wezens. Ik ben degene die je kent
als Jezus.
We zijn bij de laatste les aangekomen en wat een goed werk hebben
jullie dit jaar verricht. Misschien heb je ervoor moeten knokken, misschien heb
je het een keer opgegeven of ben je heel erg toegewijd geweest en heb je geen
dag gemist. En al die verschillende benaderingen zijn prima.
Maar het werk dat dit jaar is verzet en dat ook de komende jaren
gedaan zal worden is werkelijk schitterend. Er zijn vele harten en geesten getransformeerd. Er is een frequentieverhoging gebeurd met degenen
die dit jaar besloten hebben om de lessen van Een Cursus in Wonderen te doen.
De lessen zijn speciaal ontworpen om je hart en geest te openen
voor liefde. En ieder die zich op dit pad heeft begeven heeft zijn liefdeloosheid
gevoeld. Je hebt je oordelen gevoeld, je angsten, je verdriet, je bent meer over
jezelf gaan zien dan je ooit hebt gezien en waarvan veel genezen moet worden.
Hoe wordt het genezen? Door te oefenen, door een stap terug te
doen van oordeel en de wereld te vergeven.
Onthoud dat de wereld het eindresultaat is van duizenden,
miljoenen, miljarden gedachten, overtuigingen, ideeën van angst en liefde. Het is
een mengelmoes van al die dingen. Met deze lering proberen we er het slechte
uit te filteren en alleen het goede over te laten. De wereld is een wereld van dualiteit. Dat betekent dat er licht
en donker is, warm en koud, goed en slecht. Het demonstreert de afscheiding.
Nu concentreren we onze geest alleen nog op het goede, op het liefdevolle, op
het mooie.
En nu je het nieuwe jaar ingaat, willen we dat je daar over
nadenkt. Maak het jouw intentie om het komende jaar de wereld door
vergevingsgezinde ogen te zien, om aardiger te zijn voor jezelf en anderen, om
jezelf niet te offeren op het altaar van hen die niet het beste met je voor
hebben, maar weet dat je op je innerlijke leiding kunt vertrouwen. Maak je gedachten
zuiverder. Zie je tekortkomingen in. Zie in aan welke overtuigingen gewerkt
moet worden en zet dit werk ook morgen voort. We zullen ook morgen bij je zijn.
We willen je bedanken voor je deelname aan deze geweldige reis. We
danken dit wezen om ons werk via haar te laten doen. Ook voor haar was dit jaar
een krachtig jaar, ze had geen idee waarvoor ze zich openstelde, maar ze is
blij dat ze het gedaan heeft en zich heeft toegewijd aan iets waarvan ze wist
dat het goed was.
Wijd ook jij jezelf dit komende jaar aan iets waar je van houdt,
aan iets waarvan je weet dat het goed is en aan iets waarvan je weet dat het de
wereld ten goede zal komen.
Ik ben diegene die je kent als Jezus en ik zal je snel weer
spreken.
Jullie zijn inderdaad gezegende wezens. Ik ben diegene die je kent
als Jezus.
Door steeds meer te denken in de richting van liefde zal je ook
steeds meer liefde naar je toetrekken. Wanneer je je geest wijdt aan het tegenovergestelde
van liefde - wat afscheiding is – neem je er steeds meer afstand van.
Daarom dit idee om je over te geven aan het Goddelijke, aan de
leiding van je hogere zelf, anders genoemd de Heilige Geest of Goddelijk Bewustzijn.
De leiding waar je altijd toegang toe hebt.
Wanneer jij je hart en geest overgeeft aan liefde, je de intentie
hebt je leven te wijden aan liefde en vraagt om jou de weg te laten zien, om
jou te laten zien hoe jij je weg kan vinden in deze moeilijke wereld, dan krijg
je hiervoor de nodige begeleiding, al zal die anders klinken dan de leiding die
je gewend bent als je zelf stuurt.
Als je bijvoorbeeld heel graag de controle hebt over dingen zou de
begeleiding die je krijgt er een kunnen zijn van een nieuwe vriend die heel
ontspannen en gemakkelijk in de omgang is en die je laat zien hoe je de
controle los kunt laten. En je staat er misschien niet bij stil dat dit komt
vanuit leiding van het Goddelijke, maar dat is het wel. Deze persoon komt in je
leven met een andere zienswijze, met een ander waardesysteem, een andere manier
van zijn en laat jou zo zien dat jouw manier om controle te hebben over dingen jouw
keuze is.
Weet dus dat de begeleiding die je zal krijgen, als jij jezelf aan
liefde wijdt, op een niet verwachte manier kan komen, in de vorm van nieuwe
relaties, nieuwe vriendschappen, een nieuwe baan, een toestroom van geld, een
verlies van geld...
Het betekent openstaan voor nieuwe kansen, nieuwe
gesprekken, nieuwe inspiraties.
Ik ben diegene die je kent als Jezus en ik zal morgen weer tot je
spreken.
Jullie zijn inderdaad gezegende wezens. Ik ben degene die je kent
als Jezus.
Nu ons dagelijks samen zijn ten einde loopt willen we dat je
enthousiast wordt voor het komende jaar.
Het komende jaar kan voor jou een prachtig jaar worden. Er komt
steeds meer licht naar je toe en je wordt aangetrokken om op een zodanige manier
te werken door het toenemende licht in jezelf.
Wezens die zich van het licht afkeren stoten deze leringen af
omdat het niet in overeenstemming is met hun frequentie. Maar als men zich een weg
gebaand heeft door de honderden lessen, door honderden toegewijde dagen, heeft
men zichzelf opgetild.
Sommigen kunnen het in deze tijd van het jaar moeilijk hebben doordat
alles wat in jou is en niet van het licht is, naar boven komt, om anders te gaan
beoordelen en los te laten. Door de komende dagen te werken aan vastzittende wrok,
oude problemen en angsten kan dit voor een heel krachtige bevrijding zorgen.
Huil daarom maar eens goed uit, laat het los, hoor de woorden die in
je opkomen tijdens je wanhoop. Luister naar die woorden, ze onthullen jouw
overtuiging die de oorzaak vormt voor jouw pijn.
Misschien is het ‘ik zal mijn kinderen nooit meer zien’, ‘ik zal altijd alleen
zijn’, ‘ik heb nooit genoeg geld’.
Luister naar die woorden die je lijden veroorzaken want zolang je die emoties onderdrukt
blijven die dingen voor je verborgen.
Geef jezelf, gedurende deze dagen tussen Kerstmis en Nieuwjaar, wat
tijd voor jezelf, geef jezelf de nodige ruimte, neem de tijd om te voelen wat
je voelt, laat de woorden die je gelooft en kracht geeft naar boven komen. Zolang
je ze onderdrukt besmetten ze jouw frequentie. Door ze de vrijheid te geven te
zeggen wat ze willen zeggen worden ze gehoord en kan je die overtuiging
aanpakken.
Je hoort jezelf bijvoorbeeld zeggen ‘ik heb nooit genoeg geld’. Dat
is wat je in je bewuste geest naar boven brengt en waar je wil aan werken.
Hoe kan je hieraan werken?
Je zou deze negatieve overtuiging die je pijn doet kunnen ombuigen van ‘ik heb
nooit genoeg geld’ naar een nieuwe mantra ‘geld komt gemakkelijk en vlot naar
me toe, ik ben nu omringd door overvloed’.
Met zo’n helende mantra los je de gedachtevorm op die in je geest leeft.
Welke negativiteit de komende dagen ook naar boven komt, probeer die
niet langer voor jezelf te verbergen. Laat ze los. Sta jezelf toe om te voelen
wat je voelt. Maak aantekeningen zodat je kunt zien wat er onder de oppervlakte
op de loer ligt.
Breng deze lessen in praktijk, maak ze onderdeel van je normale denkproces en gebruik
ze telkens wanneer je een probleem tegenkomt.
Ik ben diegene die je kent als Jezus en ik zal morgen weer tot je
spreken.
Jullie zijn inderdaad gezegende wezens. Ik ben degene die je kent
als Jezus.
Het heilig ogenblik is het moment waar jij je denken overdraagt aan
de Heilige Geest, aan het Christusbewustzijn, aan God.
In dit heilig ogenblik geef jij je verlangens op, geef jij je over
en zeg je ‘wat wilt U dat ik doe, wat ik zeg, waarheen ik moet gaan’.
In plaats van alles te plannen volgens het boekje van het ego stop
je hiermee en vraag je om leiding wanneer je twijfels hebt of angst kent.
Angst is jouw creatie. Niemand, hoe spiritueel machtig ook, mag
uit jouw ervaring verwijderen wat jij gekozen hebt om te creëren. Het zijn jouw
creaties. Zo ook zijn je angsten door jou gecreëerd, gevoed en worden ze door
jou naar waarde geschat.
Als je angst voelt, weet dan dat je een verkeerde keuze hebt
gemaakt, dat je op een onjuiste manier naar de wereld kijkt en dat je het huidige
moment, het eeuwige nu verlaten hebt door een toekomst in te gaan en te
veronderstellen wat er zou kunnen gebeuren.
Vraag om begeleiding als je angst voelt. Neem een moment de tijd, ga
zitten en zeg: ‘Ik moet een verkeerde keuze hebben gemaakt omdat ik bang ben. Ik
heb het huidige moment verlaten omdat ik bang ben. Hoe weet ik dat? Omdat er nu
niets gebeurt. Er gebeurt nu niets ergs. Het is een projectie in de toekomst.
Laat ik mij mijn gedachten terugbrengen en om begeleiding vragen.’
En het kan zijn dat de begeleiding die je krijgt heel stil is, dat
je zelfs de stem niet echt hoort, maar je begrijpt dat als je in het huidige
moment blijft en dus terugkeert van die toekomstige terreur die je in je eigen denken
hebt toegestaan, je op zijn minst dit moment rustig in een kamer kunt zitten en
je ervan bewust zijn dat er niets ergs gebeurt.
Maar je krijgt altijd antwoord. Het kan komen in een vorm van
vrede, in een vorm van inspiratie, in een of andere vorm in je denken die je getraind
hebt met de lessen van Een Cursus in Wonderen.
Het kan zijn dat je het gevoel krijgt om naar buiten te gaan om
een frisse neus te halen en een wandeling te maken, een gevoel om een dutje te
doen of de neiging om een vriend te bellen en hulp te vragen.
Als het een liefdevolle, kalmerende handeling is, als het je vrede
geeft dan komt het van de Heilige Geest.
Geeft het je een gevoel van angst, een opgewonden of bang gevoel, dan komt het
van het ego.
Het ego voelt anders dan van de Heilige Geest.
Het is voor iedereen een leerproces om het verschil te merken tussen
een angstige leiding van het ego en de zachte, liefdevolle en kalme leiding van
de Heilige Geest. Maar als je de komende jaren verder oefent met wat je met
deze lessen hebt geleerd, zul je er steeds beter in worden.
Ik ben diegene die je kent als Jezus en ik zal morgen weer tot je
spreken.
Jullie zijn inderdaad gezegende wezens. Ik ben degene die je kent
als Jezus.
Nu we aan het einde van het jaar komen is het belangrijk dat je begrijpt
wat deze lessen voor jou zijn geweest. Het was een verhelderingsproces, een herinrichting
van je geest.
Samen met deze commentaren kreeg je via deze lessen informatie die niet
strookt met wat je in deze wereld geleerd hebt te doen. Je zou kunnen zeggen dat je de wetten van deze wereld overtreedt door Een Cursus in Wonderen te volgen.
Tevens moet je begrijpen dat je niet veel steun zult krijgen wanneer
jij je innerlijke leiding echt begint te volgen. De mensen om je heen die geen
Cursus in Wonderen-studenten zijn zullen jouw manier van denken en handelen niet
begrijpen. Mogelijk vinden ze jou egoïstisch, stel je hen teleur of vindt men dat
je dingen verpest omdat je van koers begint te veranderen.
Het kan geen kwaad om de mensen om je heen te laten weten dat je de
dingen anders doet en dat je dit op een gematigde manier doet, niet omdat je
bang bent, maar omdat je je geest op een andere manier gebruikt waardoor je andere
ervaringen krijgt nu je anders kiest.
Door andere prioriteiten te stellen, zoals je afgelopen jaar gedaan hebt, zal
je andere ervaringen hebben die je nieuwe informatie en een nieuw begrip geven.
En je wil die veranderingen zorgvuldig, rustig en langzaam overwegen en zien
wat er naar boven komt want het veranderen van je gedrag kan zowel bij jou als
bij mensen om je heen angst opwekken.
De redenen waarom je dingen deed die niet in jouw belang waren heb
je gedaan omdat je het zo geleerd had. Je was geïndoctrineerd het zo te doen.
Het kan dus een niet zo makkelijke tijd zijn - ook al heb je het
gevoel dat je misschien voor het eerst in je leven je leiding eerlijk volgt - door
angst die naar boven komt, de geïndoctrineerde angsten uit het eerder geleerde programma.
Daarom willen we dat je voorzichtig wijzigingen aanbrengt. We
willen dat de onrust die je voelt door je nieuwe ervaringen, bewust beleeft, met
mededogen, vergevend, begrijpend dat je letterlijk je persoonlijkheid loslaat. Een
innerlijke leiding in plaats van een uiterlijke conditionering.
Als jij innerlijk begint te veranderen gaan er ook uiterlijk veranderingen
gebeuren. Het topje van een wereldtransformatie. Maar je moet ook weten dat de
wereld die veranderingen niet persé zal ondersteunen.
Dus ga niet op een podium staan om uit te roepen wat je aan het
doen bent, maar informeer voorzichtig de ander dat er enkele veranderingen kunnen
plaatsvinden. Doe het op een doordachte manier zodat iedereen het kan bevatten.
Doe het langzaam en zeker.
Ik ben degene die je kent als Jezus en ik zal morgen weer tot je
spreken.
Posts
