Sommige ideeën die het werkboek aanreikt zal je moeilijk kunnen geloven en
andere kunnen misschien nogal schrikwekkend lijken. Dit doet er niet toe. Er wordt je enkel
gevraagd de ideeën toe te passen zoals je opgedragen wordt. Er wordt je
helemaal niet gevraagd ze te beoordelen. Er wordt je alleen gevraagd ze te
gebruiken. Het is hun toepassing die ze betekenis voor je zal laten hebben en
je zal tonen dat ze waar zijn.
De Cursus gaat over het herinterpreteren van de wereld en van wat jij jouw
leven noemt. Het draait om het opgeven van de betekenis die jij de wereld hebt
gegeven en het overschakelen op de betekenis die de Heilige Geest haar geeft …
de Heilige Geest helpt jou zachtjes uit de droom te ontwaken. Hoe kunnen we als
mensen dan denken dat het niet belangrijk is om precies te begrijpen wat de
Cursus bedoelt als je deze inleiding van het werkboek leest:
Een
theoretische fundering, zoals de tekst die verschaft, is nodig als raamwerk om
de oefeningen in dit werkboek zinvol te maken.Het is echter het
doen van de oefeningen dat het doel van de cursus mogelijk zal maken. Een
ongetrainde geest kan niets bereiken. Het is het doel van dit werkboek je geest
te trainen om te denken volgens de richtlijnen die de tekst uiteenzet.
Energie kan schijnbaar niet vernietigd worden op het niveau van de vorm,
omdat het niet echt energie is, het is een gedachteverschijnsel. Om precies te
zijn is het een waangedachte die uiteindelijk naar het eeuwige omgeschakeld zal
worden. De Cursus biedt je een uiterst eenvoudig criterium om het verschil te
zien tussen echt en onecht:
Al wat
waar is, is eeuwig en kan niet veranderen of veranderd worden. De geest is
daarom onveranderbaar omdat hij reeds volmaakt is, maar de denkgeest kan kiezen
wat hij dienen wil. De enige beperking opgelegd aan zijn keuze is dat hij geen
twee heren dienen kan.Als de denkgeest daarvoor kiest kan hij het
middel worden waardoor de geest volgens het patroon van zijn eigen schepping
schept. Als hij daar niet vrijelijk voor kiest behoudt hij zijn scheppende
aanleg, maar plaatst zichzelf onder tirannieke in plaats van Gezaghebbende
leiding. Bijgevolg neemt hij gevangen want zo luiden de decreten van tirannen.
Veranderen van denken wil zeggen: het aan ware Autoriteit ter beschikking
stellen.
Om te leren tijd te besparen zou het erg behulpzaam zijn als je de Cursus
benaderde als het originele denksysteem dat het is in plaats van het te zien
als een voortzetting van het christendom, wat hij niet is. Noem het alsjeblieft
niet het Derde Testament. Dat is het niet. Het is de Cursus. Je krijgt hier J
zonder godsdienst. Hij zal je een boel dingen vertellen die niet met de Bijbel
te rijmen vallen. Verspil je tijd niet mette proberen ze daar toch mee te rijmen. De Bijbel begint met je te
vertellen dat: ‘In den beginne schiep God hemel en aarde’. Dat deed Hij niet!
Als je wilt begrijpen wat J te vertellen heeft, dan kan je geen compromissen
sluiten ten aanzien van deze woorden van de Cursus:
De
wereld die jij ziet is een illusie van een wereld. God heeft die niet geschapen
want wat Hij schept kan alleen maar eeuwig zijn zoals Hijzelf. Maar in de
wereld die jij ziet is er niets dat eeuwig stand houdt. Sommige dingen
zullen in de tijd een poosje langer duren dan andere. Maar de tijd zal komen
dat aan al het zichtbare een einde komt.
Deze morgen hebben we het over het niet geloven van de
leugen. De zin ‘Geloof niet in de leugen’ of het concept hiervan komt eigenlijk
uit een gedicht van William Blake, maar het raakt de kern van datgene wat Jezus
op bijna elke pagina in Een Cursus in Wonderen zegt. Voortdurend stelt hij de leugens
van het denksysteem van het ego bloot en zegt ons, op verschillende manieren,
deze leugen niet te geloven: het ego liegt, hij is je vriend niet en alles wat
het ego jou vanaf het begin heeft verteld is niet waar.
Vanaf het begin heeft het ego ons gezegd dat de afscheiding
van God niet alleen mogelijk was, maar dat het ook is gebeurd en alles wat van
dat moment af is gebeurd en waar de Cursus ons om de zoveel tijd aan herinnert
dat het helemaal niet is gebeurd, maar alles wat sinds dat moment leek te zijn
gebeurd, maakt allemaal deel uit van dezelfde leugen.
Een fundamentele aanname van de Cursus en een die we in deze
praatjes reeds vaak hebben besproken is dat ‘ideeën hun bron niet verlaten’. En wat dit wil zeggen is dat de
oorspronkelijke leugen nooit zijn bron heeft verlaten ongeacht hoeveel
verschillende omzettingen, combinaties en afsplitsingen deze leugen ook heeft
ondergaan, het blijft nog steeds hetzelfde wat het oorspronkelijk was.
In het begin van hoofdstuk 18 (T18.I.4) is er een passage
die hetzelfde zegt. Dat ook al lijkt het er op dat de oorspronkelijke
vergissing keer op keer verder in stukken verdeeld werd het toch bleef wat het
was: een vergissing of een leugen. En dus elk moment wanneer we in ons
dagelijkse leven geloven dat we afgescheiden zijn van een andere persoon (wat
een evenbeeld is of een schimmig fragment van het oorspronkelijke geloof dat we
afgescheiden zijn van onze Bron) is dit een leugen. De waarheid van deze
aangelegenheid, die een weerspiegeling is van de ultieme waarheid van de Eenheid
van de Hemel, is dat we allemaal hetzelfde zijn, ongeacht de leugens die onze
waarneming ons zegt omdat lichamen er inderdaad als afgescheiden uitzien en
verschillend zijn van elkaar.
-Iedereen
hier deelt dezelfde gespleten denkgeest, hetzelfde onjuist gerichte denksysteem
van afscheiding, zonde, schuld, angst, lijden, straf en dood.
-Iedereen hier deelt
hetzelfde juist gerichte denksysteem van correctie, vergeving, genezing, vrede
en gedeelde belangen en
-iedereen beschikt bovendien
over dezelfde kracht om te kiezen tussen het onjuist gerichte en het juiste
gerichte denken. Het denksysteem van het ego en het denksysteem van de Heilige
Geest en dat deel van de denkgeest die we nu de keuzemaker zijn gaan noemen.
Daarom is de waarheid in deze wereld van illusies, die in
feite de enige waarheid in deze wereld van illusies is, is dat we allemaal
hetzelfde zijn.
De leugen is dat we verschillend zijn, dat deze verschillen kenmerkend zijn en
belangrijk en het feit benadrukt dat we allemaal verschillend zijn.
En wanneer jij en ik afgescheiden zijn dan moet het ook zo
zijn dat ik en mijn Schepper afgescheiden zijn. En dit, nogmaals, is de oorsprong
van de wezenlijke leugen.
Dus wanneer Jezus ons in Een Cursus in Wonderen zegt om de
leugens niet te geloven dan zegt hij ons hiermee: geloof niet dat iets wat
iemand ooit doet, gelijk wat jij ook doet, denkt of voelt de kracht heeft om
jou af te scheiden van de waarheid. En de waarheid is dat wij allemaal hier in
deze wereld hetzelfde zijn. We hebben dezelfde problemen, hetzelfde gevoel van
verlies, dezelfde hoop, dezelfde angsten, hetzelfde geloof in de magische
kracht van speciaalheid, dat er iets buiten ons is, iets buiten onze denkgeest,
iets speciaals dat een speciaal iemand heeft, iemand heeft een of andere
speciale stof die de macht heeft ons gelukkig te maken. Of dat er in de
afwezigheid van dat speciaal iemand of dat speciaal voorwerp zij de macht
hebben om ons ongelukkig te maken of pijn te doen. Dat is een leugen. Het enige
wat ons in de wereld geluk kan brengen is door te kiezen voor de leraar van
geluk. En het enige ding dat ons doet lijden, pijn en ongeluk brengt in deze
wereld is door te kiezen voor de leraar van ongeluk en pijn. Uiteindelijk komt
het dus allemaal neer op mijn keuze voor ofwel de leugens van het ego of voor
de waarheid van Jezus of de Heilige Geest.
Keer op keer zegt Jezus ons hoe eenvoudig zijn cursus is en
het is eenvoudig omdat alles neerkomt op deze basale keuze: kies ik ervoor om
de leugen te geloven of kies ik ervoor de waarheid te geloven? En die leugen,
nogmaals, is dat ik en mijn broeder afgescheiden zijn. We hebben gescheiden
belangen, we hebben gescheiden doelstellingen en we zijn inderdaad verschillend
van elkaar.
De waarheid is dat jij en ik, mijn broeder en ik, iedereen in
deze wereld hetzelfde is en het is omdat we hetzelfde zijn dat we nu de
mogelijkheid hebben om iedereen als hetzelfde te zien. Het biedt ons de
mogelijkheid ons te herinneren dat we allemaal één zijn en dat de
oorspronkelijke leugen van het ego blijft wat het altijd is geweest: simpelweg
niet waar.
Eén van de interessante eigenschappen van het wonder is volgens de Cursus
een verschuiving van waarneming (het zien via het denksysteem van het ego) naar
visie (door te kiezen voor het denksysteem van vergeving van de Heilige Geest)
waardoor je veel sneller en verder vooruit geholpen wordt in je spirituele
ontwikkeling:
Het wonder brengt de noodzaak van tijd tot een minimum terug. In het
longitudinale of horizontale vlak schijnt de erkenning dat de leden van het
Zoonschap gelijk zijn een schier eindeloze tijd te vergen. Het wonder gaat
echter gepaard met een plotselinge omslag van horizontale naar verticale
waarneming. Dit voert een tijdsinterval in van waaruit zowel gever als
ontvanger verderop in de tijd uit komen dan waar ze anders zouden zijn geweest.
Zo heeft het wonder de unieke eigenschap de tijd op te heffen in de mate waarin
het de tijdsspanne die het overbrugt overbodig maakt. Er is geen verband tussen
de tijd die een wonder duurt en de tijd die het overspant. Het wonder vervangt een leerproces dat anders
misschien duizenden jaren in beslag zou hebben genomen. Het doet dit
door de fundamentele erkenning van de volmaakte gelijkheid van gever en
ontvanger waarop het wonder berust. Het wonder bekort de tijd door die samen te
vouwen, met als gevolg dat bepaalde tijdsspannen daarbinnen verdwijnen. Het
doet dit evenwel binnen het grotere verloop van tijd.